A carta que chegou tarde

Cando Uxía atopou a carta, xa pasaran vinte anos. Estaba agochada entre as páxinas dun libro vello, un deses que súa nai nunca lle deixaba tocar. O sobre amarelado levaba o seu nome, escrito cunha caligrafía que recoñeceu ao instante:…

O prezo de non amar

Chegou a vello sen cicatrices na alma, sen cartas gardadas, sen nomes que doeran ao lembralos. Criu que así evitaría o sufrimento. Pero unha tarde, diante do espello, comprendeu que non ter amado era a ferida máis fonda.