Cando Uxía atopou a carta, xa pasaran vinte anos. Estaba agochada entre as páxinas dun libro vello, un deses que súa nai nunca lle deixaba tocar. O sobre amarelado levaba o seu nome, escrito cunha caligrafía que recoñeceu ao instante:…
A casa leva en pé dende 1935. Ao seu carón, a veciña leva vinte anos na casa colindante. A casa histórica resistiu guerras, invernos e silencios. Segue no seu sitio. Non berra, non arranca, non reclama: só permanece. Ela, en…
En lembranza de Marina. No mes de Novembro, ela deixounos. pero doce anos despois segue viva en cada flor, en cada historia, en cada recuncho da casa. Non sei ben como chamar a isto. Non é un relato, nin unha…