Carta dunha Condenada ao seu Verdugo

Ti, que destilas veleno con graza de doncela,que rompes espellos só por ver sangrar o reflexo,que xogas a ser Deus porque o Demo che queda pequeno:aquí me tes, escribíndoche… outra vez. As túas mans cheiran a incendio e a mentira…

Cando espertamos, o tempo estrea nome

E así, sen pedir permiso, chega a mañá: fresca, chuviosa,teimuda, aberta. Non trae garantías, nin instrucións, nin mapas. Pero trae algo máis valioso: outra oportunidade de ser, de tentar, de volver comezar con máis experiencia ca medo. Empezar o día…