No noroeste da Península Ibérica, nos montes e vales da Galicia antiga, erguíanse centos de castros: poboados fortificados de pedra e madeira, rodeados de murallas e foxos. En cada un deles existía un espazo central onde o lume nunca debía…
Nunha aldea de Galiza como moitas outras, a emigración foi unha ferida aberta. A pobreza empurraba a moitos a marchar en busca de pan e futuro. Cuba, Arxentina, Venezuela , Uruguay… nomes lonxanos que enchían as cartas que ás veces…
Non sabía como sería o final, pero xa non lle preocupaba. Dende o cuarto escoitaba risas que subían pola escaleira, coma un murmurio cálido que lle chegaba sen pedilo. Ás veces a vida fora torpe, outras luminosa; case sempre ambas…
En tiempos previos a la llegada de Roma, toda la costa norte de lo que hoy llamamos Galicia estaba marcada por una profunda relación entre tierra, agua y humanidad. Al norte de la ría de Ortigueira, en tierras que mirarían…
Véxote vir, soidade. Traes o rumor do vento que se cansou de chamar ás portas, e o arrecendo da chuvia que se quedou sen brazos onde caer. Xa non me asustas. Aprendín os teus pasos: ese leve crepitar co que…
Aos meus 57 anos, o inverno xa non é só unha estación: é un recordatorio. Dime en voz baixiña que tamén eu pasei xeadas, e que aínda así sigo aquí, con máis vida da que ás veces penso. Cando o…
En el noroeste de la península ibérica, hacia el siglo I a.C., los montes de Galicia estaban salpicados de castros: fortalezas circulares de piedra y madera, rodeadas de murallas y fosos. Entre estos poblados, no todos los líderes eran hombres.…
E así, sen pedir permiso, chega a mañá: fresca, chuviosa,teimuda, aberta. Non trae garantías, nin instrucións, nin mapas. Pero trae algo máis valioso: outra oportunidade de ser, de tentar, de volver comezar con máis experiencia ca medo. Empezar o día…
Xoán levaba tres días sen durmir, agardando polo seu novo portátil. O seguimento dicía “en reparto” dende o luns… agora era xoves, e o camión semellaba atrapado nun bucle espazo-temporal. Cada chamada ao servizo de atención ao cliente era unha…
O primeiro día pensamos que era fría. Non pola temperatura, senón pola maneira en que o silencio nos quedaba mirando. A casa tiña os espazos demasiado exactos, coma se aínda soubese onde colocar a alguén que xa non estaba. Ao…