O día que medrei
O muíño estaba aí, á beira do río, coma un vello grande que non daba dito palabra pero todo o vía. A roda xiraba mansiña, chof-chof, coma respirando. Eu chegaba rebentado, co saco de millo ao lombo, e parecía que…
Non somos os primeiros
O primeiro día pensamos que era fría. Non pola temperatura, senón pola maneira en que o silencio nos quedaba mirando. A casa tiña os espazos demasiado exactos, coma se aínda soubese onde colocar a alguén que xa non estaba. Ao…